مشق زندگی

وب نوشت صادق دوپیکر ... باز باید سرنوشت از سر نوشت

نوروز 91 مبارک...
نویسنده : صادق دوپیکر - ساعت ۸:٠٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٢/٢٦
 

یکی از مقدمات اصلی نوروز ایرانیان «سفره 7سین» است که ساعاتی پیش از تحویل سال نو گسترده می‌شود، این سفره از سابقه تاریخی برخوردار بوده و هر یک از اجزای آن نیز به نیت خاصی بر سفره نوروزی جای می‌گیرند. همچنین اسناد تاریخى از برپایى سفره 7سین به یاد 7 امشاسپندان خبر مى‌دهند؛ طبق این اسناد، 7 امشاسپندان مقدس عبارت بودند از: اهورامزدا (به معنى سرور دانا)، وهومن (اندیشه نیک)، اردیبهشت (پاکى و راستى)، شهریور (شهریارى آرزو شده با کشور جاودانى)، سپندارمزد (عشق و پارسایى)، خرداد (رسایى و کمال) و امرداد (نگهبان گیاهان). برخی پژوهشگران، ریشه تاریخی این جشن را به «جمشید پیشدادی» نسبت می‌دهند و نوروز را «نوروز جمشیدی» می‌خوانند. این گروه معتقدند که جمشیدشاه بعد از یک سلسله اصلاحات اجتماعی بر تخت زرین نشست و فاصله بین دماوند تا بابل را در یک روز پیمود و آن روز (روز هرمزد) از فروردین‌ماه بود. چون مردم از شگفتی دیدنش جشن گرفتند و آن روز را «نوروز» خواندند. فردوسی شاعر بزرگ پارسی‌گوی نیز در شاهنامه پیدایش نوروز را به جمشیدشاه نسبت می‌دهد

نمادهای سفره 7سین

کتاب آسمانی

سیر: نمادی است برای سلامتی و تندرستی

سماق: چون به رنگ خورشید به هنگام طلوع است نمادی است برای از بین رفتن شام تیره و طلوع صبح صادق

سنجد: میوه درخت کنار به نشانه عشق زیرا معتقدند که وقتی کنار به حد رشد خود رسید، رایحه آن و میوه آن باعث عشق مردم به یکدیگر می‌شود

سرکه: در روایت است که چون درست شدن سرکه زمان طولانی نیاز دارد و صبر زیادی را می‌طلبد، بنابراین سرکه نمادی است برای صبر

سیب: نمودار‌ِ راز و رمز عشق و دلدادگی و باروری است

سمنو: غذایی است مقوی و شیرین که درست کردن آن نیاز به مهارت و صبر زیاد دارد و نمادی است برای شیرینی زندگی

سبزه: نمادی است برای جوانه‌زنی و نو شدن

سکه: نمادی است از برکت

آینه: نمادی از وجدان و بازتابِ اندیشه، گفتار و کردار آدمی است

تخم‌مرغ: نمادی است از زایش

ماهی: نمادی است برای زنده نگاه داشتن سفره 7سین

شمع: نمادی است برای روشنایی

دیوان حافظ: ایرانیان همواره از دیوان حافظ به‌عنوان آرامش‌دهنده و مسکن قلب، در زمان ناراحتی‌ها و غم استفاده می‌کردند و وجود این کتاب در سفره 7سین نمادی است برای گوش فرادادن به نصیحت‌ها و اندرزهای بزرگان

نقل و شیرینی: نشانه شیرین‌کامی است/

نـوروز91 مـبـارک


 
Email Icon by Parstools.com
 
به بهانه کسب نخستین اسکار تاریخ سینمای ایران
نویسنده : صادق دوپیکر - ساعت ٧:۳٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٢/۸
 

اصغر فرهادی در مراسم اسکار: سلام به مردمِ خوب سرزمینم. در این لحظه بسیاری ایرانیان سرتاسر جهان ما را نگاه می کنند. فکر می کنم آن ها بسیار خوشحال اند. آن ها تنها به خاطر این جایزه ی مهم یا یک فیلم یا فیلم ساز خوشحال نیستند.
آنان خوشحالند چون در این زمان که صحبت جنگ و تهدید و حمله بین سیاستمداران رد و بدل می شود، این جا صحبت از فرهنگ غنی کشورشان ایران است. فرهنگ غنی و قدیمی که زیر گرد و غبار سیاست پنهان مانده است. من با افتخار این جایزه را تقدیم مردم سرزمین ام می کنم. مردمی که برای همه فرهنگ ها و تمدن ها احترام قائل اند و با نفرت و خشونت سر سازگاری ندارند...


 
Email Icon by Parstools.com
 
اسفندگان؛ روز زن در ایران باستان
نویسنده : صادق دوپیکر - ساعت ٩:٠٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٢/۳
 

از گذشتگان دور روز زن را در اسفندگان (پنجم اسفند) برگزار مى کردند. این روز سپندارمزد نامیده مى‌شود که نام فرشته نگهبان زمین است، از آنجایى که زمین همانند زنان بارورى دارد، این جشن براى گرامیداشت زنان نیکوکار برگزار مى شود. برگزارى مراسم جشن و سرور در این روز ضرورى است. در این روز براساس سنت باستانى بانوان با پوشیدن لباس هاى نو، مورد تکریم قرار مى گیرند، مادران از فرزندان خود و زنان از مردان پیشکش‌هایى دریافت مى کنند و زنان نیکوکار، پاکدامن، پرهیزگار و مادرانی که فرزندان درستکار تربیت نموده‌اند مورد تشویق قرار مى گیرند.

 در سفره این جشن جامى از شیر و تخم مرغ که نشانه ماه بهمن است قرار دارد. به جز آنها میوه هاى فصل به ویژه انار و سیب، شاخه هاى گل، شربت و شیرینى، برگ هاى خشک آویشن با دانه هایى از سنجد و بادام در چهار گوشه سفره قرار مى دهند و مواد خوشبو و کندر بر روى آتش مى گذارند و مقدار کمى از هفت گونه حبوبات و دانه ها که در جشن مهرگان براى سفارش کاشتن در آن فصل در سفره جشن مهرگان قرار داده اند مى‌گذارند.

اسفندگان از جمله جشن‌هاى ماهیانه اى است که اطلاع دقیقى از گذشته برپایى آن نوشته نشده است. اما بنابر گفته ابوریحان بیرونى (که در نقشی همانند فردوسی بزرگ زنده کننده جشن‌ها و مراسم ایران باستان بود) در ایران قدیم جشنى با نام مزدگیران یا مردگیران در بین مردم رواج داشته است. از ویژگى‌هاى این جشن که زمان برگزارى آن 5 روز نخست ماه اسفند بوده، استراحت کامل زنان از کار و تلاش و کوشش و فرمان‌بردارى کامل مردان از زنان بوده است. در این چند روز به پاس تلاش یک ساله زنان، مردان وظایف ایشان را بر دوش گرفته و با این کار، فعالیت‌هاى یک زن را تجربه مى‌کردند و در عین حال در این روز هدیه دادن به زن خانه از آداب و رسوم اصلى این جشن به شمار رفته است.

 این جشن به نام «سپنته آرمئى تى» نماد از خودگذشتگى، فروتنى و مهر بى‌پایان شناخته شده است. واژه سپندارمزد در اوستا به معنى فروتنى و بردبارى است. «سپنته آرمئى تى» یا سپندارمز یا اسفند امروزین، نام چهارمین امشاسپند و نام پنجمین روز هر ماه است که به خاطر داشتن صفت پاک و ارزشمند فرشته نگهبان زمین نام گرفته است. در نوشته‌های آیین ایرانیان باستان آمده است: سپنته آرمئى تى، فروزه‌اى (نوری) است با ویژگى‌هاى زنانه و مادرانه یعنى مهر و عشق بى‌پایان، ایمان و پارسایی، تواضع و فروتنى، پاکی و راست کرداری.

طبق سالنامه باستانی، روز اسفند از ماه اسفند یعنى پنجمین روز از این ماه

(5 اسفند)  و بنابر نگرش برخی در تقویم امروزى (هجری خورشیدی) 29 بهمن ماه روز سپاسدارى از جایگاه زنان و مادران است.


 
Email Icon by Parstools.com