مشق زندگی

وب نوشت صادق دوپیکر ... باز باید سرنوشت از سر نوشت

سنت خون بس مایه افتخار نیست
نویسنده : صادق دوپیکر - ساعت ۸:٢۳ ‎ب.ظ روز جمعه ۳۱ شهریور ۱۳٩۱
 

خون بس که سنتی است قبیله ای و متعلق به جوامع بدوی که به قانون و دستگاه های قانونی پایبندی نداشته و هنوز به سبک هزاران سال پیش "خون به عوض خون" می خواهند، چگونه می تواند در فهرست آثار ملی و فرهنگی ایران ثبت شود و نمایانگر فرهنگ صلح و بخشش در ایران باشد؟



این روزها با آشکار شدن تلاشهای میراث فرهنگی چهار استان کهگیلویه و بویراحمد، لرستان ، فارس و چهار محال بختیاری برای ثبت ملی آئین خون بس این سوال در ذهنمان مطرح میشود که: آیا مسئولان سازمان میراث فرهنگی که در تلاشند تا آیین خون بس را ثبت ملی کنند تا به حال  پای صحبت چند تن از عروسان خون بس نشسته اند تا از زندگی پر رنج و مشقت وبی عشق و شور آنان، که به سبب دعوای مردان ناچار به تحمل آن شده اند، برایشان درد دل کنند.

خون بس که سنتی است قبیله ای و متعلق به جوامع بدوی که به قانون و دستگاه های قانونی پایبندی نداشته و هنوز به سبک هزاران سال پیش "خون به عوض خون" می خواهند، چگونه می تواند در فهرست آثار ملی و فرهنگی ایران ثبت شود و نمایانگر فرهنگ صلح و بخشش در ایران باشد؟

این ضرب المثل بسیار رایج است که زنانی که از شوهر و خانواده شوهر درشتی و ظلم می بینند می گویند مگر مرا عوض خون آورده اید! و این خود نشان دهنده آن است که زنی که به عوض خون به طایفه ای داده می شود چه زندگی برده واری در پیش روی دارد. موارد افسردگی، فرار، خودکشی و خودسوزی در میان این زنان فراوان است. آیا مسئولان به عواقب ترویج و تایید چنین رسومی در جامعه واقفند؟

آیا به صرف این که سنتی کهن در بخشی از جامعه ایران وجود داشته یا دارد باید آن را حفظ و به آن افتخار کرد؟ سنت "خون بس" نه تنها مایه افتخار ملت ایران نیست بلکه مایه شرمساری است.

شایسته است مسولین  دولت مانع ثبت ملی این سنت غیرانسانی و ضدزن شوند و ضمن گرداوری آمار و اطلاعات لازم در خصوص میزان شیوع و پیامدهای آن، با خاطیان و قانون شکنان برخورد کرده و با فراهم کردن شرایط لازم، امکان شکایت و درخواست طلاق به زنان قربانی خون بس بدهند.

در همین زمینه کانون دیگان  دهدشت؛ تنها تشکل فعال منطقه که در حوزه زنان و کودکان کار می کند ؛ بیانیه ای صادر کرده که متن آن به شرح زیر می باشد:

1- ما و همه ی افرادی که در یک فرهنگ قومی و قبیله ای زندگی کرده ایم به خوبی می دانیم رسم خون بس یک  نابهنجاری فرهنگی بود


که در آن از یک جنس به نفع منافع و ضرورتهای جنس دیگر استفاده میشد. در شرایطی که میان دو قبیله به دلایل مختلف جنگی در می گرفت که منجر به قتل یکی از طرفین دعوا میشد این زنان بودند که باید سرانجام با قربانی شدن و پذیرفتن ازدواجی اجباری تنش را در ظاهر فرو می نشاندند.

این در حالیست که همه ی ما می دانیم زنان همیشه در هر جایی از دنیا که مساله ی فرهنگ و گرامیداشت آن مطرح بوده به عنوان منادیان صلح از آنها یاد میشده نه ابزاری برای صلح

2- در جامعه ی آن روز ایران خصوصن مناطق یاد شده فقدان یک کلمه و آن هم قانون به شکل تاسف باری زن را به این ابزار تبدیل می کرده

3-در شرایط کنونی و با وجود یک قانون نصفه و نیمه و بسیار قابل بحث خصوصن در حوزه ی مسایل زنان هر کدام از ما به عنوان یک زن با مشکلات زیادی مواجهیم

4- با توجه به موارد ذکر شده وجود آمار بالای بیکاری ،طلاق،فحشا،فقر،بزه،خشونت،قتل و دیگر مسایل نگران کننده روز نیاز جدی به تفکر علمی به جای تفکر ای کیوسانی بیشتر احساس میشود

5- گسترش بدفهمی و کژفهمی از یک مساله ی عمیقن دردآور فرهنگی-اجتماعی نه تنها گره از کارها و معضلات پیش روی فرهنگ ما باز نمی کند بلکه گرهی بر گره های دیروز و امروزما می افزاید

6- در آخر این نگرانی همچنان وجود دارد که با ثبت ملی خون بس به عنوان یک آیین ملی این خشونت فرهنگی در سطح گسترده تری باز تولید شود

مطلب فوق را در سایتهای استان کهگیلویه و بویراحمد؛ عصر دنا و عصر مارون منتشر کردم...

لینک مطلب در عصر دنا  http://www.asredena.com/newsF-3678.html

لینک مطلب در عصر مارون http://www.asremaroon.com/News/895


 
Email Icon by Parstools.com
 
آیین و رسوم مردمان لر زبان زاگرس نشین
نویسنده : صادق دوپیکر - ساعت ۱٢:٤٩ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۳ فروردین ۱۳٩٠
 

با آمدن فصل بهار بساط جشن های عقد و عروسی در سراسر سرزمین عزیزمان و همینطور در این خطه از زاگرس سرسبز و زیبا؛ کهگیلویه و بویراحمد؛ که من زندگی میکنم فرا میرسد.

جشن هایی که در این خطه لر نشین زاگرس با آیین ها , رسم ها, آرایه ها و بافته های عشایری  و لباسهای رنگین و پرچین زنان ایل در هم می آمیزد و زیبایی سرشاری می آفریند.

زیبایی که با مهربانی و صفای مردم و سرسبزی فصل بهار زاگرس عجین میشود.

جشن عروسی لری


 
Email Icon by Parstools.com
 
فرهنگ زیبای مردم زاگرس
نویسنده : صادق دوپیکر - ساعت ٩:٠٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱ خرداد ۱۳۸٦
 

میهن  عزیزمان ایران ؛ سرزمینی  با ترکیبی از قومیتهای مختلف است و این ترکیب قومیتی فرهنگ ها, رسم ها, آیین ها و نمادهایی زیبا و متنوعی را ایجاد کرده است  که یکی از جلوه های زیبایی سرزمینمان ایران  می باشد.

رسم ها و آیین های سرزمین مادری من؛ کهگیلویه و بویراحمد؛ برگرفته از فرهنگ عشایری ایل لر و مردمان خطه زاگرس است.

در لابلای آرایه ها و بافته های رنگین ایل لر ؛ زلالی ؛ سادگی ؛ صفا و مهربانی مردمانش نقش بسته ست.

آرایه و بافته های عشایر کهگیلویه و بویراحمد


 
Email Icon by Parstools.com