مشق زندگی

وب نوشت صادق دوپیکر ... باز باید سرنوشت از سر نوشت

شبی با شاهنامه
نویسنده : صادق دوپیکر - ساعت ۱:٠۸ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٩ دی ۱۳٩۱
 

آبشارنیوز: انجمن های اهل قلم و شاهنامه دهدشت، چندی ست که اقدام به برگزاری جلسات مثنوی خوانی و شاهنامه خوانی، به صورت هر دو هفته یکبار کرده است.

این جلسات با حضور و همراهی جمعی از اساتید و علاقمندان  این حوزه ها در محل دائمی انجمن های اهل قلم و شاهنامه ، در" فرهنگسرای  مجتمع فرهنگی و هنری کوی آزادگان دهدشت"  برگزار می شود.

گزارش صادق دوپیکر خبرنگار افتخاری آبشارنیوز از دهدشت حاکی است که این دوشنبه هفته آینده، دوم بهمن ماه ، ساعت 4 عصر نیزجلسه مثنوی خوانی تحت عنوان "عصری با مثنوی" همراه با توضیح،تفسیر و تاویل مثنوی معنوی مولوی و چهارشنبه همان هفته ، چهارم بهمن ماه ، نیز ساعت 8 شب ، جلسه شاهنامه خوانی همراه با شاهنامه خوانی سنتی در محل این انجمن ها دایر خواهد بود.

انجمن های اهل قلم و شاهنامه دهدشت طی چهار سال  فعالیت خود با مدیریت سید کرامت اله کریمی؛ استاد برگزیده حوزه های تاریخ و سیاست و مدرس دانشگاه؛ برگزاری همایش ها و برنامه های متعددی از جمله : همایش حافظ و فردوسی؛ مساله قومیت، فرصت یا تهدید ؛ رگه های تاریخی در شاهنامه ؛ جامعه مدنی، الگوها و برآیندها؛ نوروز پیر برنای جاوید  و مناظره آریو برزن در حریم تاریخ را در کارنامه خود دارند.

گفتنی است که همایش کورش هخامنشی که آبان ماه امسال در دهدشت برگزار شد ، نیز از کارهای شایان توجه  این دو انجمن تارخی ادبی جوانان شهرستان کهگیلویه بوده  است.

انجمن های اهل قلم و شاهنامه، از تمامی علاقمندان برای شرکت در این جلسات که به صورت هر دو هفته یکبار برگزار میشود دعوت به عمل آورده است.

  • این خبر را برای پایگاه خبری تحلیلی آبشار نیوز کار کردم؛که چهارشنبه 27/10/91 با کد خبر1051 در این پایگاه خبری تحلیلی منتشر شد.
  •  البته برای سایت استان(ک ب)هم ارسالش کردم که درآدرس http://k-b.ir/9322 منتشر شد.

 
Email Icon by Parstools.com
 
شب یلدایی به یاد ماندنی
نویسنده : صادق دوپیکر - ساعت ۱٢:٠٠ ‎ب.ظ روز شنبه ٢ دی ۱۳٩۱
 

به مناسبت شب یلدا ، به همراه جمعی از جوانان ،هنرمندان، باستانی کاران و فعالان اجتماعی در مرکزدرمانی و توانبخشی بیماران شفاء کهگیلویه ، حضور یافتیم و با این بیماران ملاقات کردیم.

این دید و بازدید کاملا صمیمی و دوستانه با اجرای برنامه های متنوعی از قبیل : مرشد خوانی، تئاتر طنز، آواز و اجرای موسیقی همراه بود و در خلال این برنامه ها تعدادی از بیماران این مرکز نیز شعر و آواز خواندند.

مرکز درمانی و توانبخشی بیماران شفاء کهگیلویه یک مرکز نیمه خصوصی ست که در حال حاضر از حدود60 بیمار روانی مزمن نگهداری می کند.

این مرکز در محوطه بهزیستی دهدشت واقع است و تحت نظارت این اداره می باشد.

این برنامه انسان دوستانه به صورت خودجوش وداوطلبانه با هدف فرهنگ  سازی و آشنایی و نزدیکی بیشتر مردم با این قشر فراموش شده از جامعه برگزار شد.

برای آشنایی وهمیاری با این مرکز میتوانید به آدرس اینترنتی شفاء به نشانی:  http://shafah.blogfa.com/ مراجعه نمایید و یا با شماره تلفن مستقیم این مرکز به شماره: 07443229621 تماس حاصل فرمایید.

این خبر بازتاب خوبی در سایتهای خبری کهگیلویه و بویراحمد از جمله سایتهای ک-ب و   آبشار نیوز داشت؛من این خبر را برای سایتهای خبری عصر دنا و عصر مارون نیز کار کردم، که لینک خبر در  این سایتها را برای اطلاع بیشتر شما اینجا قرار میدهم.

 لینک خبر در سایت ک-ب: http://k-b.ir/7847

لینک خبر در عصر دنا: http://www.asredena.com/newsF-5057.html

لینک خبر در عصر مارون: http://www.asremaroon.com/News/1202/


 
Email Icon by Parstools.com
 
برگزاری همایش کورش هخامنشی
نویسنده : صادق دوپیکر - ساعت ۸:۳٦ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱٠ آبان ۱۳٩۱
 
 انجمن اهل قلم  و شاهنامه دهدشت ،به مناسبت روز جهانی کورش ، همایش "کورش هخامنشی در ترازوی تاریخ" را برگزار می کند.

این همایش چهارشنبه 10 آبان ساعت 3 عصر در فرهنگسرای ارشاد واقع در کوی آزادگان دهدشت برگزار خواهد شد.

انجمن  شاهنامه و  اهل قلم دهدشت طی چهارسال فعالیت خود به مدیر مسولی سید کرامت اله کریمی؛ استاد برگزیده حوزه تاریخ و سیاست و مدرس دانشگاه همایشها وجلسات متعددی در حوزه ادبیات، فلسفه،حقوق شهروندی و دیگر حوزه ها را برگزار کرده است.

همایش حاقظ و فردوسی؛ مساله قومیت فرصت یا تهدید؛ رگه های تاریخی در شاهنامه ؛ سنت و مدرنیته؛ جامعه مدنی الگوها و برآیندها ؛ نوروز پیر برنای جاوید؛ حکومت از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه ودانشمندان؛ مناظره آریوبرزن در حریم تاریخ؛ بر ساحل دریای خاموش  از مهم ترین این همایشها و جلسات می باشد.

این انجمنها هم اینک  با برگزاری  نشست های درونی هر دو هفته یکبار و همایش های عمومی هر ماه یکبار به فعالیت شان ادامه می دهند.

انجمن اهل قلم و شاهنامه از عموم مردم برای شرکت در  همایش  پیش رو دعوت به عمل آورده است.
 

خبر فوق را برای انتشار در  سایت استانی عصر دنا آماده کردم.

 لینک خبر در عصر دنا:http://www.asredena.com/newsF-4110.html


 
Email Icon by Parstools.com
 
نوروز 91 مبارک...
نویسنده : صادق دوپیکر - ساعت ۸:٠٥ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٦ اسفند ۱۳٩٠
 

یکی از مقدمات اصلی نوروز ایرانیان «سفره 7سین» است که ساعاتی پیش از تحویل سال نو گسترده می‌شود، این سفره از سابقه تاریخی برخوردار بوده و هر یک از اجزای آن نیز به نیت خاصی بر سفره نوروزی جای می‌گیرند. همچنین اسناد تاریخى از برپایى سفره 7سین به یاد 7 امشاسپندان خبر مى‌دهند؛ طبق این اسناد، 7 امشاسپندان مقدس عبارت بودند از: اهورامزدا (به معنى سرور دانا)، وهومن (اندیشه نیک)، اردیبهشت (پاکى و راستى)، شهریور (شهریارى آرزو شده با کشور جاودانى)، سپندارمزد (عشق و پارسایى)، خرداد (رسایى و کمال) و امرداد (نگهبان گیاهان). برخی پژوهشگران، ریشه تاریخی این جشن را به «جمشید پیشدادی» نسبت می‌دهند و نوروز را «نوروز جمشیدی» می‌خوانند. این گروه معتقدند که جمشیدشاه بعد از یک سلسله اصلاحات اجتماعی بر تخت زرین نشست و فاصله بین دماوند تا بابل را در یک روز پیمود و آن روز (روز هرمزد) از فروردین‌ماه بود. چون مردم از شگفتی دیدنش جشن گرفتند و آن روز را «نوروز» خواندند. فردوسی شاعر بزرگ پارسی‌گوی نیز در شاهنامه پیدایش نوروز را به جمشیدشاه نسبت می‌دهد

نمادهای سفره 7سین

کتاب آسمانی

سیر: نمادی است برای سلامتی و تندرستی

سماق: چون به رنگ خورشید به هنگام طلوع است نمادی است برای از بین رفتن شام تیره و طلوع صبح صادق

سنجد: میوه درخت کنار به نشانه عشق زیرا معتقدند که وقتی کنار به حد رشد خود رسید، رایحه آن و میوه آن باعث عشق مردم به یکدیگر می‌شود

سرکه: در روایت است که چون درست شدن سرکه زمان طولانی نیاز دارد و صبر زیادی را می‌طلبد، بنابراین سرکه نمادی است برای صبر

سیب: نمودار‌ِ راز و رمز عشق و دلدادگی و باروری است

سمنو: غذایی است مقوی و شیرین که درست کردن آن نیاز به مهارت و صبر زیاد دارد و نمادی است برای شیرینی زندگی

سبزه: نمادی است برای جوانه‌زنی و نو شدن

سکه: نمادی است از برکت

آینه: نمادی از وجدان و بازتابِ اندیشه، گفتار و کردار آدمی است

تخم‌مرغ: نمادی است از زایش

ماهی: نمادی است برای زنده نگاه داشتن سفره 7سین

شمع: نمادی است برای روشنایی

دیوان حافظ: ایرانیان همواره از دیوان حافظ به‌عنوان آرامش‌دهنده و مسکن قلب، در زمان ناراحتی‌ها و غم استفاده می‌کردند و وجود این کتاب در سفره 7سین نمادی است برای گوش فرادادن به نصیحت‌ها و اندرزهای بزرگان

نقل و شیرینی: نشانه شیرین‌کامی است/

نـوروز91 مـبـارک


 
Email Icon by Parstools.com
 
اسفندگان؛ روز زن در ایران باستان
نویسنده : صادق دوپیکر - ساعت ٩:٠٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳ اسفند ۱۳٩٠
 

از گذشتگان دور روز زن را در اسفندگان (پنجم اسفند) برگزار مى کردند. این روز سپندارمزد نامیده مى‌شود که نام فرشته نگهبان زمین است، از آنجایى که زمین همانند زنان بارورى دارد، این جشن براى گرامیداشت زنان نیکوکار برگزار مى شود. برگزارى مراسم جشن و سرور در این روز ضرورى است. در این روز براساس سنت باستانى بانوان با پوشیدن لباس هاى نو، مورد تکریم قرار مى گیرند، مادران از فرزندان خود و زنان از مردان پیشکش‌هایى دریافت مى کنند و زنان نیکوکار، پاکدامن، پرهیزگار و مادرانی که فرزندان درستکار تربیت نموده‌اند مورد تشویق قرار مى گیرند.

 در سفره این جشن جامى از شیر و تخم مرغ که نشانه ماه بهمن است قرار دارد. به جز آنها میوه هاى فصل به ویژه انار و سیب، شاخه هاى گل، شربت و شیرینى، برگ هاى خشک آویشن با دانه هایى از سنجد و بادام در چهار گوشه سفره قرار مى دهند و مواد خوشبو و کندر بر روى آتش مى گذارند و مقدار کمى از هفت گونه حبوبات و دانه ها که در جشن مهرگان براى سفارش کاشتن در آن فصل در سفره جشن مهرگان قرار داده اند مى‌گذارند.

اسفندگان از جمله جشن‌هاى ماهیانه اى است که اطلاع دقیقى از گذشته برپایى آن نوشته نشده است. اما بنابر گفته ابوریحان بیرونى (که در نقشی همانند فردوسی بزرگ زنده کننده جشن‌ها و مراسم ایران باستان بود) در ایران قدیم جشنى با نام مزدگیران یا مردگیران در بین مردم رواج داشته است. از ویژگى‌هاى این جشن که زمان برگزارى آن 5 روز نخست ماه اسفند بوده، استراحت کامل زنان از کار و تلاش و کوشش و فرمان‌بردارى کامل مردان از زنان بوده است. در این چند روز به پاس تلاش یک ساله زنان، مردان وظایف ایشان را بر دوش گرفته و با این کار، فعالیت‌هاى یک زن را تجربه مى‌کردند و در عین حال در این روز هدیه دادن به زن خانه از آداب و رسوم اصلى این جشن به شمار رفته است.

 این جشن به نام «سپنته آرمئى تى» نماد از خودگذشتگى، فروتنى و مهر بى‌پایان شناخته شده است. واژه سپندارمزد در اوستا به معنى فروتنى و بردبارى است. «سپنته آرمئى تى» یا سپندارمز یا اسفند امروزین، نام چهارمین امشاسپند و نام پنجمین روز هر ماه است که به خاطر داشتن صفت پاک و ارزشمند فرشته نگهبان زمین نام گرفته است. در نوشته‌های آیین ایرانیان باستان آمده است: سپنته آرمئى تى، فروزه‌اى (نوری) است با ویژگى‌هاى زنانه و مادرانه یعنى مهر و عشق بى‌پایان، ایمان و پارسایی، تواضع و فروتنى، پاکی و راست کرداری.

طبق سالنامه باستانی، روز اسفند از ماه اسفند یعنى پنجمین روز از این ماه

(5 اسفند)  و بنابر نگرش برخی در تقویم امروزى (هجری خورشیدی) 29 بهمن ماه روز سپاسدارى از جایگاه زنان و مادران است.


 
Email Icon by Parstools.com
 
اسفندگان؛ روز زن در ایران باستان
نویسنده : صادق دوپیکر - ساعت ٩:٠٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳ اسفند ۱۳٩٠
 

از گذشتگان دور روز زن را در اسفندگان (پنجم اسفند) برگزار مى کردند. این روز سپندارمزد نامیده مى‌شود که نام فرشته نگهبان زمین است، از آنجایى که زمین همانند زنان بارورى دارد، این جشن براى گرامیداشت زنان نیکوکار برگزار مى شود. برگزارى مراسم جشن و سرور در این روز ضرورى است. در این روز براساس سنت باستانى بانوان با پوشیدن لباس هاى نو، مورد تکریم قرار مى گیرند، مادران از فرزندان خود و زنان از مردان پیشکش‌هایى دریافت مى کنند و زنان نیکوکار، پاکدامن، پرهیزگار و مادرانی که فرزندان درستکار تربیت نموده‌اند مورد تشویق قرار مى گیرند.

 در سفره این جشن جامى از شیر و تخم مرغ که نشانه ماه بهمن است قرار دارد. به جز آنها میوه هاى فصل به ویژه انار و سیب، شاخه هاى گل، شربت و شیرینى، برگ هاى خشک آویشن با دانه هایى از سنجد و بادام در چهار گوشه سفره قرار مى دهند و مواد خوشبو و کندر بر روى آتش مى گذارند و مقدار کمى از هفت گونه حبوبات و دانه ها که در جشن مهرگان براى سفارش کاشتن در آن فصل در سفره جشن مهرگان قرار داده اند مى‌گذارند.

اسفندگان از جمله جشن‌هاى ماهیانه اى است که اطلاع دقیقى از گذشته برپایى آن نوشته نشده است. اما بنابر گفته ابوریحان بیرونى (که در نقشی همانند فردوسی بزرگ زنده کننده جشن‌ها و مراسم ایران باستان بود) در ایران قدیم جشنى با نام مزدگیران یا مردگیران در بین مردم رواج داشته است. از ویژگى‌هاى این جشن که زمان برگزارى آن 5 روز نخست ماه اسفند بوده، استراحت کامل زنان از کار و تلاش و کوشش و فرمان‌بردارى کامل مردان از زنان بوده است. در این چند روز به پاس تلاش یک ساله زنان، مردان وظایف ایشان را بر دوش گرفته و با این کار، فعالیت‌هاى یک زن را تجربه مى‌کردند و در عین حال در این روز هدیه دادن به زن خانه از آداب و رسوم اصلى این جشن به شمار رفته است.

 این جشن به نام «سپنته آرمئى تى» نماد از خودگذشتگى، فروتنى و مهر بى‌پایان شناخته شده است. واژه سپندارمزد در اوستا به معنى فروتنى و بردبارى است. «سپنته آرمئى تى» یا سپندارمز یا اسفند امروزین، نام چهارمین امشاسپند و نام پنجمین روز هر ماه است که به خاطر داشتن صفت پاک و ارزشمند فرشته نگهبان زمین نام گرفته است. در نوشته‌های آیین ایرانیان باستان آمده است: سپنته آرمئى تى، فروزه‌اى (نوری) است با ویژگى‌هاى زنانه و مادرانه یعنى مهر و عشق بى‌پایان، ایمان و پارسایی، تواضع و فروتنى، پاکی و راست کرداری.

طبق سالنامه باستانی، روز اسفند از ماه اسفند یعنى پنجمین روز از این ماه

(5 اسفند)  و بنابر نگرش برخی در تقویم امروزى (هجری خورشیدی) 29 بهمن ماه روز سپاسدارى از جایگاه زنان و مادران است.


 
Email Icon by Parstools.com
 
یلدا ی 90 مبارک...
نویسنده : صادق دوپیکر - ساعت ۱:۱٧ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٩ آذر ۱۳٩٠
 

یلدا یعنی یادمان باشد که زندگی آنقدر کوتاه است که یک دقیقه بیشتر با هم بودن را
باید جشن گرفت
یلدایتان مبارک


 
Email Icon by Parstools.com
 
برای شب یلدا
نویسنده : صادق دوپیکر - ساعت ٦:٢٦ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۳٠ آذر ۱۳۸٩
 

یلدا جشن وداع با تیرگی است ؛
شب مرگ تاریکی و آغاز روشنایی است.
یلدا زادروز ایزد مهر یا میترا و جشن ملی پارسیان است.
یلدا در زبان سریانی به معنای تولد و زایش است؛
یلدا را شب تولد مهر خوانند،
چرا که از فردایش روزها طولانی تر می گردد و روشنی بر تیرگی چیره می شود.
در این شب اهریمن ناکام است و از روزهای بعد روشنایی پیروز
.

یلدای ٨٩ مبارک

 کدوی تزئین شده در جشن شب یلدای مادر بزرگ ها


 
Email Icon by Parstools.com
 
شب یلدا شب زایش مهر
نویسنده : صادق دوپیکر - ساعت ٩:٤٥ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢۸ آذر ۱۳۸٦
 

نوشته ای زیبا برای شب یلدا ......................................

سال ها است که ما ایرانیان چنین شبی را بیدار می مانیم تا در این درازترین شب سال پیروزی نور و روشنایی را بر تاریکی نظاره گر باشیم، گرچه می دانیم چه بیدار باشیم و چه نباشیم خورشید خواهد تابید و پیروزی از آن روشنایی و نورانیت است ولی این شب بهانه یی است که من و تو در این آخرین شب پاییز با پدربزرگ ها، مادربزرگ ها، عمه و خاله و عمو و دایی و دیگر بستگان و دوستان دور هم جمع شویم و دوستی و مهربانی خودمان را افزون کنیم و در آن شب شاهد زایش مهر و دوستی باشیم. مهمانی و انداختن سفره شب یلدا یکی از آیین های کهن ایرانیان است. میوه ها و تنقلاتی که در آن شب استفاده می کنیم هر کدام نشان از برکت الهی دارد. در قدیم آجیل، نخودچی، کشمش، انجیر خشک و میوه های ترش مثل خربزه ، ترشی و میوه هایی مثل انگور، انار، ازگیل و هندوانه را استفاده می کردند. اکنون جای برخی از آنها خالی است. سعی می شد میوه های توسرخی که نشان از خورشید و گرما داشت بیشتر استفاده شود اما جای قصه های مادربزرگ ها و پدربزرگ ها خیلی خالی است. قصه های کچل حمزه، کور اوغلو، هزار و یکشب، دختر شاه پریان و... که از زبان این مادربزرگ ها و پدربزرگ های مهربان شنیده می شد حلاوتی دیگر داشت. این سنت از 6 الی 7 هزار سال پیش تا به حال مرسوم بوده و رسومی از قبیل حافظ خوانی و فال حافظ و... در قرن های اخیر به آن اضافه شده است. مردم ایران اسلامی هر کدام به سبک و علاقه خود شب یلدا را سپری می کنند. آیین چله نشینی هر بخش از مملکت زیباست. شیرازی ها سفره یی رنگین همچون نوروز پهن و حافظ خوانی می کنند. همدانی ها فال سوزن می گیرند. خراسانی ها شاهنامه خوانی می کنند. در تبریز عاشیق ها می نوازند و داستان می خوانند و چکامه می سرایند. اردبیلی ها چله را سوگند می دهند که زیاد بر مردم سخت نگیرد. لرستانی ها گندم شیره می خورند و کردها با دلمه کلم و خربزه ها که ترش کرده اند سفره را زینت می دهند. سیستانی ها شاهنامه خوانی می کنند و یاد پهلوانی رستم و سهراب را زنده نگه می دارند. زنجانی ها باور دارند که اگر هندوانه بخورند در زمستان سوز سرما در تن آنها اثر ندارد. قزوینی ها سبزی پلو با ماهی دودی می خورند. به باور مادربزرگ های قزوینی اگر در این شب ننه سرما گریه کند باران می بارد، اگر پنبه های لحافش بیرون بریزد برف می آید و اگر گردنبند مرواریدش پاره شود تگرگ می آید ولی کرمانی ها بیدار می مانند و به سرور و شادی می پردازند تا قارون (ثروتمند افسانه یی) در قالب هیزم شکن برای آنها هیزمی بیاورد که فردایش آن هیزم ها به طلاتبدیل می شود. همچنین مردم مازندران، گیلان، خوزستان و... و همه ایرانیان این آیین را پاس می دارند و می دانیم که رمز پایداری این آیین ها اعتقاد و علاقه و باور این مردم است. شاید حافظ خوانی و خوردن هندوانه وجه مشترک تمام ایرانیان در شب چله باشد اما یلدا واژه یی سریانی و به معنی ولادت و میلاد است که کنایه از ولادت خورشید مهر و میترا است و رومیان آن را ناتالیس انویکتوس یعنی روز تولد (مهر) شکست ناپذیر می نامند و جالب اینکه واژه نوئل هم از همین ریشه آمده است. بابل نوئل اروپایی که در 25 دسامبر می آید تقریباً همزمان با شب یلدای ایرانی است.
    
    در باورهای قدیمی شب یلدا شب حمله اهریمن برای جلوگیری از تولد خورشید است چون از فردای آن روز شب ها کوتاهتر و روزها بلند می شوند. شب چله یا شب یلدا آغاز چله بزرگ است که از اول دی ماه تا 15 بهمن ادامه دارد و این 40 روز نیز سردترین روزهای سال اند که براساس همان باورهای قدیمی، خورشید تازه متولد شده و باید بزرگ شود و برای گرم کردن زمین نیرو به دست آورد. چله کوچک نیز از 10 بهمن تا 20 اسفند ادامه دارد و از این رو کوچک خوانده می شود که سرمای هوا در آن کمتر است.
    
    در برهان قاطع درباره واژه یلدا چنین آمده است: «یلدا شب اول زمستان و شب آخر پاییز که اول جدی و آخر قوس است و آن درازترین شب ها است در تمام سال و در آن شب یا نزدیک آن شب آفتاب به برج جدی می کند.»
    
    یلدای ایرانیان هنوز متنوع و زیباست، اگرچه مادربزرگ و پدربزرگ ها کمتر قصه می گویند و جوانان و فرزندان شهرنشین ما شیرینی نشستن به دور کرسی ها را یاد ندارند و به رغم زندگی ماشینی فرصت ها از دست می رود اما شب یلدا بهانه یی زیبا برای استحکام روابط انسانی و خانوادگی در جامعه امروزی است. وظیفه هر شهروند ایرانی است که این سنت 6 هزار ساله که منادی مهربانی و دوستی است را پاس بدارد و سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری می تواند به عنوان میراث معنوی در ثبت ملی و جهانی این میراث مهر و دوستی خانوادگی و فراموش نشدنی بکوشد.
    
    صبح صادق ندمد تا شب یلدا نرود
    
    سعدی
    
    دکترای تاریخ و باستان شناس
    
    دکتر محمدحسین فرمهینی فراهانی
    
 روزنامه اعتماد، شماره 1569 به تاریخ 28/9/86، صفحه 18 (اجتماعی)


 
Email Icon by Parstools.com